Ματαιότητα: Η Πύλη Μέσα σου

Μια σκέψη που θέλω να μοιραστώ μαζί σου…

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι είναι πραγματικά η ματαιότητα;

Ίσως την έχεις αισθανθεί εκείνες τις στιγμές που, παρά τις προσπάθειές σου, τίποτα δεν φαίνεται να αλλάζει.

Όταν περιμένεις…Όταν επιμένεις…Όταν αγαπάς…Όταν απογοητεύεσαι και ξαναπροσπαθείς…

Ελπίζοντας πως, αν προσπαθήσεις λίγο περισσότερο, αν δώσεις κάτι ακόμη από τον εαυτό σου, τα πράγματα θα γίνουν διαφορετικά.

Ίσως προσπάθησες να κάνεις τον πατέρα σου να σε δει πραγματικά. Να πάρεις από τη μητέρα σου αυτό που κάποτε χρειαζόσουν. Να κάνεις έναν άνθρωπο να σε αγαπήσει όπως θα ήθελες.

Ίσως προσπάθησες να σώσεις κάποιον που αγαπάς, να διορθώσεις μια σχέση, να αλλάξεις κάτι που συνέβη ή να γίνεις αυτό που κάποτε πίστευες ότι θα γίνεις.

Και κάποια στιγμή ήρθες αντιμέτωπος με μια δύσκολη διαπίστωση:

Δεν μπορείς να αλλάξεις τα πάντα.

Όχι απαραίτητα επειδή δεν προσπάθησες αρκετά ή επειδή δεν αγάπησες αρκετά.

Αλλά επειδή υπάρχουν πράγματα που δεν βρίσκονται στη δύναμή σου να τα αλλάξεις.

Και τότε μπορεί να εμφανιστεί εκείνο το γνώριμο συναίσθημα της ματαιότητας.

Όμως θέλω να σου προτείνω να το κοιτάξεις λίγο διαφορετικά.

Κι αν η ματαιότητα δεν είναι απαραίτητα ένα αδιέξοδο;

Κι αν αυτό που βιώνεις ως τέλος είναι στην πραγματικότητα η συνάντησή σου με ένα όριο;

Ένα όριο που, όσο κι αν προσπάθησες, δεν μπόρεσες να μετακινήσεις.

Σκέψου το λίγο…

Η ματαίωση μπορεί να σου λέει:

«Δεν πήρα αυτό που ήθελα.»

Η ματαιότητα όμως μπορεί να σε φέρει μπροστά σε ένα βαθύτερο ερώτημα:

«Κι αν όλη μου η προσπάθεια δεν μπορεί να αλλάξει αυτό που είναι;»

Και ίσως εκεί να βρίσκεται κάτι που αξίζει να ανακαλύψεις.

Γιατί πολλές φορές δεν υποφέρουμε μόνο από αυτό που συνέβη ή από αυτό που δεν καταφέραμε.

Υποφέρουμε και από την επίμονη προσπάθειά μας να κάνουμε την πραγματικότητα διαφορετική από αυτή που είναι.

Να αλλάξουμε το παρελθόν. Να πάρουμε σήμερα αυτό που δεν πήραμε τότε. Να διορθώσουμε κάτι που συνέβη πολύ πριν από εμάς. Να αποκαταστήσουμε μια σχέση, να σώσουμε κάποιον, να γίνουμε αυτό που περιμέναμε να γίνουμε.

Και όσο η πραγματικότητα δεν ανταποκρίνεται στην επιθυμία μας, τόσο περισσότερο μπορεί να αισθανόμαστε ότι οι προσπάθειές μας δεν έχουν νόημα.

Μήπως όμως η ματαιότητα δεν βρίσκεται μόνο σε αυτό που δεν καταφέραμε, αλλά και στον τρόπο που εξακολουθούμε να σχετιζόμαστε με αυτό;

Εδώ θέλω να σου μιλήσω για μια πύλη.

Όχι για μια πύλη που θα σε οδηγήσει μαγικά σε μια διαφορετική πραγματικότητα.

Αλλά για μια πύλη που μπορεί να σε οδηγήσει σε έναν διαφορετικό τρόπο να σταθείς απέναντί της.

Γιατί ίσως το ζητούμενο να μην είναι πάντοτε να αλλάξει αυτό που συνέβη.

Ίσως κάποιες φορές το ζητούμενο να είναι να μπορέσεις να το δεις όπως είναι.

Να αναγνωρίσεις αυτό που δεν πήρες.Αυτό που δεν κατάφερες.Αυτό που έχασες.Αυτό που περίμενες και δεν ήρθε ποτέ.

Και να επιτρέψεις στον εαυτό σου να πενθήσει όχι μόνο αυτό που χάθηκε, αλλά και αυτό που δεν υπήρξε ποτέ, παρόλο που το επιθυμούσες τόσο πολύ.

Αυτό δεν σημαίνει παραίτηση.

Δεν σημαίνει ότι συμφωνείς με όσα συνέβησαν ή ότι παύουν να σε πονάνε.

Σημαίνει ότι ίσως αρχίζεις να αναγνωρίζεις τη διαφορά ανάμεσα σε αυτό που μπορείς να αλλάξεις και σε αυτό που χρειάζεται να αποδεχτείς ότι δεν μπορείς.

Και εδώ βρίσκεται μια σκέψη που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική:

Μπορείς να αποδεχτείς ότι κάτι δεν έγινε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τίποτα άλλο δεν μπορεί να γίνει.

Μπορείς να αναγνωρίσεις ότι κάτι δεν σου δόθηκε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν άξιζες να το έχεις.

Μπορείς να συμφιλιωθείς με όσα δεν κατάφερες, χωρίς να ακυρώσεις την αξία της προσπάθειάς σου.

Μπορείς ακόμη και να αποδεχτείς ότι κάποιος δεν μπόρεσε να σε αγαπήσει όπως χρειαζόσουν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορείς να αγαπηθείς.

Και ίσως τότε να αρχίσεις να αντιλαμβάνεσαι τη ματαιότητα διαφορετικά.

Όχι μόνο ως την οδυνηρή διαπίστωση ότι κάτι δεν μπορεί να αλλάξει, αλλά και ως τη συνάντηση με τα όρια μέσα από την οποία μπορείς να ανακαλύψεις νέες δυνατότητες.

Γιατί σκέψου…

Αν σταματήσεις να αφιερώνεις όλη σου τη δύναμη στην προσπάθεια να αλλάξεις κάτι που δεν αλλάζει, πού αλλού θα μπορούσες να στρέψεις αυτή τη δύναμη;

Τι θα μπορούσες να δεις που μέχρι σήμερα δεν έβλεπες;

Τι θα μπορούσες να επιτρέψεις στον εαυτό σου που μέχρι σήμερα δεν του επέτρεπες;

Και τελικά, ποιος θα μπορούσες να είσαι αν δεν χρειαζόταν πια να αποδείξεις ότι μπορείς να διορθώσεις όσα δεν διορθώνονται;

Ίσως αυτή να είναι η πύλη μέσα σου.

Μια πύλη που δεν ανοίγει απαραίτητα όταν αλλάζει η πραγματικότητα, αλλά όταν αλλάζει ο τρόπος που σχετίζεσαι μαζί της.

Και το πέρασμα από αυτήν δεν σημαίνει ότι αφήνεις πίσω σου την ιστορία σου.

Σημαίνει ότι ίσως μπορείς να αρχίσεις να στέκεσαι διαφορετικά μέσα σε αυτήν.

Να κοιτάξεις όχι μόνο αυτό που θα έπρεπε να είχε υπάρξει, αλλά και αυτό που υπάρχει.

Όχι μόνο αυτό που δεν έγινε, αλλά και αυτό που μπορεί ακόμη να γίνει.

Και πώς συνδέεται όλο αυτό με τη Συστημική Αναπαράσταση;

Μέσα από τη Συστημική Αναπαράσταση μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο διερεύνησης για όλα εκείνα που εξακολουθούμε να προσπαθούμε να αλλάξουμε.

Για όσα περιμέναμε και δεν πήραμε. Για ανθρώπους από τους οποίους εξακολουθούμε να περιμένουμε κάτι που ίσως δεν μπορούν να μας δώσουν. Για βάρη που αναλάβαμε, ρόλους που κρατήσαμε και ιστορίες που θελήσαμε, συνειδητά ή ασυνείδητα, να έχουν διαφορετική κατάληξη.

Μπορούμε να διερευνήσουμε τι βρίσκεται πίσω από την επίμονη προσπάθειά μας.

Τι μας κρατά δεμένους με το ανεκπλήρωτο.

Τι σημαίνει για εμάς να αποδεχτούμε ένα όριο.

Και πώς θα ήταν να σταθούμε απέναντι στην ιστορία μας χωρίς να χρειάζεται διαρκώς να την αλλάξουμε.

Ίσως μέσα από αυτή τη διερεύνηση μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε κάτι που μέχρι σήμερα δεν είχαμε προσέξει.

Μια διαφορετική οπτική. Μια νέα δυνατότητα. Έναν διαφορετικό τρόπο να σχετιστούμε με όσα μας συνέβησαν.

Γιατί η ματαιότητα δεν χρειάζεται να είναι το τέλος των δυνατοτήτων μας. Μπορεί να γίνει η πύλη μέσα από την οποία αρχίζουμε να τις ανακαλύπτουμε.

Και ίσως, κάποιες φορές, όταν σταματά η προσπάθεια να γίνει το παρελθόν διαφορετικό, να αρχίζει να δημιουργείται χώρος για το παρόν.

Για αυτό που είναι.

Και για αυτό που μπορεί ακόμη να γίνει.

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείς να δεις το Επόμενο

Βιωματικό Εργαστήριο

Συστημικής Αναπαράστασης

https://www.kanariskaralis.com/events

Κανάρης Κάραλης, Ψυχολόγος

Αναγνωρισμένος Συστημικός Αναπαραστάτης Ε.Ι.Σ.Α.® (DGfS)

Συντονιστής Ομάδων Συστημικής Αναπαράστασης