

Βιωματικά Εργαστήρια
&
Εκδηλώσεις
Όταν το βίωμα του παρελθόντος, κάνει χώρο στο καινούργιο...

Image Credit: Ai
Βιωματικό Εργαστήριο
Συστημικής Αναπαράστασης
Ανένοχες Απολαύσεις
Κυριακή
12 / Ιουλίου / 2026
(10:30 – 20:00)
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Με αφορμή το τελευταίο βιωματικό εργαστήριο πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές, θα στρέψουμε το βλέμμα στις ασυνείδητες ενοχές που, πολλές φορές χωρίς να το γνωρίζουμε, μας εμποδίζουν να απολαύσουμε τη ζωή.
Το καλοκαίρι μάς καλεί να ξεκουραστούμε, να χαλαρώσουμε, να ταξιδέψουμε, να γελάσουμε, να ερωτευτούμε, να χαρούμε τον χρόνο μας.
Κι όμως, για πολλούς ανθρώπους, ακόμη και η ξεκούραση συνοδεύεται από μια ανεξήγητη αίσθηση ότι «δεν την αξίζω», «έχω υποχρεώσεις», «πρέπει πρώτα να προσφέρω», «δεν γίνεται εγώ να περνάω καλά όταν άλλοι δυσκολεύονται».
Αυτές οι εσωτερικές φωνές δεν είναι πάντα δικές μας. Πολλές φορές αποτελούν εκφράσεις μιας βαθύτερης ασυνείδητης πίστης.
Υπάρχουν φορές που η ζωή μάς προσφέρει ευκαιρίες για χαρά, ξεκούραση, αγάπη, αφθονία ή επιτυχία και, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, κάτι μέσα μας μάς κάνει να σταματάμε λίγο πριν τις αγγίξουμε. Αναβάλλουμε, σαμποτάρουμε τον εαυτό μας, νιώθουμε ότι «κάτι δεν πάει καλά» όταν τα πράγματα αρχίζουν να κυλούν όμορφα ή δυσκολευόμαστε να απολαύσουμε όσα έχουμε καταφέρει.
Πολλές φορές πίσω από αυτή τη δυσκολία βρίσκεται η ενοχή.
Όχι η συνειδητή ενοχή που αναγνωρίζουμε όταν έχουμε κάνει κάτι που θεωρούμε λάθος, αλλά μια βαθύτερη, ασυνείδητη ενοχή που λειτουργεί σιωπηλά μέσα μας. Μια ενοχή που μπορεί να γεννήθηκε από τις πρώτες μας σχέσεις, από οικογενειακές δυναμικές, από αόρατες ταυτίσεις και προσκολλήσεις προς τους ανθρώπους που αγαπήσαμε ή από την ανάγκη να ανήκουμε στο σύστημά μας.
Τότε, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μπορεί να δυσκολευόμαστε να προχωρήσουμε επαγγελματικά, να διεκδικήσουμε περισσότερα, να δημιουργήσουμε υγιείς σχέσεις, να βάλουμε όρια, να αφήσουμε πίσω μας τον ρόλο του «καλού παιδιού» ή ακόμη και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να χαρεί πραγματικά τη ζωή.
Μέσα από τη Συστημική Αναπαράσταση θα έχουμε την ευκαιρία να αναγνωρίσουμε ό,τι μας κρατά δεμένους, να τιμήσουμε όσα χρειάζεται να τιμηθούν και να δημιουργήσουμε περισσότερο χώρο για να ζήσουμε, να αγαπήσουμε και να απολαύσουμε το παρόν με μεγαλύτερη εσωτερική ελευθερία.
Ίσως, τελικά, η μεγαλύτερη απόλαυση να μην είναι οι ίδιες οι διακοπές, αλλά η δυνατότητα να είμαστε πραγματικά παρόντες σε αυτές, χωρίς το βάρος μιας ενοχής που ποτέ δεν μας ανήκε.
⚠️Σημείωση
Ο τίτλος του εργαστηρίου είναι ενδεικτικός. Συμμετέχοντας σε αυτό, μπορείς να επεξεργαστείς το δικό σου θέμα που σε δυσκολεύει αυτήν την περίοδο.
Πληροφορίες:
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Image Credit: Ai
Βιωματικό Εργαστήριο
Συστημικής Αναπαράστασης
Ζεις την Ζωή σου; ή παλεύεις μαζί της;
Κυριακή
21 / Ιουνίου / 2026
(10:30 – 20:00)
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Κάποιες φορές δεν αισθάνεσαι ότι ζεις τη ζωή σου.
Αισθάνεσαι ότι παλεύεις μαζί της.
Παλεύεις με αποφάσεις, με σχέσεις, με αδιέξοδα που επιστρέφουν ξανά και ξανά. Παλεύεις να προχωρήσεις, να αλλάξεις, να ηρεμήσεις, να βρεις τη θέση σου.
Κι όμως, όσο κι αν αλλάζουν οι συνθήκες γύρω σου, κάτι μοιάζει να επαναλαμβάνεται.
Σαν να υπάρχει μια συζήτηση που δεν έχει ολοκληρωθεί.
Μια συζήτηση που δεν αφορά μόνο εσένα.
Αν σταθείς για λίγο μπροστά σε έναν καθρέφτη και κοιτάξεις πραγματικά το βλέμμα σου, ίσως αρχίσεις να διακρίνεις κάτι περισσότερο.
Ίσως δεις ότι μέσα σου υπάρχουν φωνές, ανάγκες, προσδοκίες και τρόποι ύπαρξης που δεν γεννήθηκαν μόνο από εσένα.
Ίσως αναγνωρίσεις κάτι από τη μητέρα σου.
Ίσως κάτι από τον πατέρα σου.
Ίσως και τους δύο.
Όχι σαν πρόσωπα που βρίσκονται απέναντί σου, αλλά σαν κομμάτια που συνεχίζουν να ζουν μέσα σου και να επηρεάζουν τον τρόπο που αγαπάς, θυμώνεις, φοβάσαι, διεκδικείς ή απομακρύνεσαι.
Πολλές φορές η δυσκολία δεν βρίσκεται στο να απομακρυνθούμε από αυτά τα κομμάτια.
Βρίσκεται στο να τα δούμε.
Να αναγνωρίσουμε τη θέση που έχουν μέσα μας.
Να καταλάβουμε τι συνεχίζουμε να ζητάμε, τι συνεχίζουμε να αρνούμαστε και τι εξακολουθούμε να περιμένουμε.
Κάπου εκεί αρχίζει να εμφανίζεται ένας διαφορετικός δρόμος.
Όχι ο δρόμος της σύγκρουσης.
Αλλά ο δρόμος της συμφιλίωσης.
Με αυτούς που μας έδωσαν τη ζωή.
Με αυτά που πήραμε.
Με αυτά που δεν πήραμε.
Και τελικά, με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Αυτή είναι μια διαδρομή που συχνά δεν γίνεται μόνο με τη σκέψη.
Χρειάζεται να βιωθεί.
Και εκεί είναι που η Συστημική Αναπαράσταση έχει κάτι σημαντικό να αποκαλύψει.
Έχει κάτι σημαντικό να σου δώσει…
⚠️Σημείωση
Ο τίτλος του εργαστηρίου είναι ενδεικτικός. Συμμετέχοντας σε αυτό, μπορείς να επ εξεργαστείς το δικό σου θέμα που σε δυσκολεύει αυτήν την περίοδο.
Πληροφορίες:
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Image Credit: Ai
Βιωματικό Εργαστήριο
Συστημικής Αναπαράστασης
Συναισθηματικός Ασκητισμός
Κυριακή
26 / Απριλίου / 2026
(10:30 – 20:00)
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Όταν το βάρος της σιωπής αρχίζει να γίνεται αβάσταχτο…
Όταν η συναισθηματική αποκοπή μεγαλώνει…
Όταν δεν μιλάς πλέον στους γονείς, στους φίλους, στον/ην σύντροφό σου για αυτά που πραγματικά νιώθεις, τότε, σε έναν βαθμό, ίσως να έχεις χαθεί μέσα σε ρόλους.
Αυτοί οι ρόλοι μπορεί να είναι:
Του «καλού παιδιού» ή του «καλού φίλου».
Του «ιδανικού εργαζόμενου».
Του «γονεοποιημένου παιδιού» (που φροντίζει τους πάντες εκτός από τον εαυτό του).
Ή απλά του «καλού ανθρώπου», που όσο λιγότερο μιλάει, τόσο πιο «αρεστός» γίνεται.
Έτσι τα έχεις καλά με όλους. Γίνεσαι σπουδαίος στα μάτια τους. Γίνεσαι αυτό που όλοι οι άλλοι - εκτός από εσένα - θέλουν.
Και τότε αρχίζεις να χάνεσαι.
Υιοθετείς συναισθήματα που, αν είσαι τυχερός/η, κάποια στιγμή τα αναγνωρίζεις ως «ξένα».
Είναι τα συναισθήματα στα οποία σε εκπαίδευσαν, χάνοντας την επίγνωση του ποιος είσαι πραγματικά.
Και τελικά καταλήγεις να υποδύεσαι… τον εαυτό σου, αντί να τον ζεις.
Σε αυτό το εργαστήριο Συστημικής Αναπαράστασης, ανοίγουμε τον χώρο για να δούμε τι κρύβεται πίσω από τους ρόλους.
Ανοίγουμε χώρο για να πει ς αυτά που έχεις ανάγκη. Για να βγεις από το «θέατρο» και να επιστρέψεις στην αλήθεια σου.
⚠️Σημείωση
Ο τίτλος του εργαστηρίου είναι ενδεικτικός. Συμμετέχοντας σε αυτό, μπορείς να επεξεργαστείς το δικό σου θέμα που σε δυσκολεύει αυτήν την περίοδο.
Πληροφορίες:
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Image Credit: Ai
Βιωματικό Εργαστήριο
Συστημικής Αναπαράστασης
Νέα Οπτική
Κυριακή
29 / Μαρτίου / 2026
(10:30 – 20:00)
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Νέα Οπτική…
Ίσως το μόνο που χρειάζεσαι να είναι αυτό!
Μερικές φορές στη ζωή δεν είναι τα γεγονότα που μας δυσκολεύουν περισσότερο.
Είναι ο τρόπος που τα κοιτάμε.
Ένας άνθρωπος μπορεί να βρίσκεται μέσα στην ίδια κατάσταση για χρόνια και να νιώθει ότι δεν υπάρχει διέξοδος.
Να σκέφτεται ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα.
Να κάνει τις ίδιες ερωτήσεις στον εαυτό του.
Και παρ’ όλα αυτά, η εικόνα να μην αλλάζει.
Όχι επειδή δεν προσπαθεί.
Αλλά επειδή κοιτάζει την ίδια εικόνα από το ίδιο σημείο.
Κάποιες φορές αρκεί να αλλάξει λίγο η θέση από την οποία βλέπεις τα πράγματα.
Και έτσι…
Να δεις μια σχέση από μια άλλη πλευρά.
Να καταλάβεις τι κουβαλάς που ίσως δεν είναι δικό σου.
Να αντιληφθείς ότι μια ιστορία που επαναλαμβάνεται στη ζωή σου μπορεί να συνδέεται με κάτι πολύ πιο παλιό από όσο φανταζόσουν.
Όταν αλλάζει η οπτική, αρχίζουν να εμφανίζονται πράγματα που πριν δεν φαίνονταν.
Στη Συστημική Αναπαράσταση δημιουργείται ένας χώρος όπου μπορείς να δεις την κατάσταση που σε απασχολεί σαν να την παρατηρείς από έξω.
Σαν να κάνεις ένα βήμα πίσω και να κοιτάζεις ολόκληρη την εικόνα.
Και πολλές φορές, αυτό το βήμα είναι αρκετό για να ανοίξει μια διαφορετική κατανόηση.
Μια νέα οπτική.
Υ.Γ.: Υπάρχουν φορές που το μόνο που χρειάζεσαι είναι αυτό. Αυτή η Νέα Οπτική!
Γιατί αλλάζοντας οπτική αλλάζει και η στάση μας απέναντι στην ζωή!
⚠️Σημείωση
Ο τίτλος του εργαστηρίου είναι ενδεικτικός. Συμμετέχοντας σε αυτό, μπορείς να επεξεργαστείς το δικό σου θέμα που σε δυσκολεύει αυτήν την περίοδο.
Πληροφορίες:
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Image Credit: Ai
Βιωματικό Εργαστήριο
Συστημικής Αναπαράστασης
Αυτό που Λείπει
Κυριακή
15 / Φεβρουαρίου / 2026
(10:30 – 20:00)
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Αυτό που λείπει…
Μπορεί να το αισθάνεσαι καθαρά.
Μπορεί και όχι.
Μπορεί απλώς να υπάρχει σαν ένα βάρος, σαν μια ανησυχία, σαν μια αίσθηση ότι κάτι μέσα σου δεν έχει ακόμα βρει τη θέση του.
Αυτό που λείπει δεν είναι πάντα κάτι συγκεκριμένο.
Μπορεί να είναι η απουσία του πατέρα που δεν στάθηκε όπως και όταν χρειαζόσουν.
Η μητέρα που δεν μπόρεσε να σε κρατήσει με σταθερότητα.
Ο ρόλος που αναγκάστηκες να πάρεις πολύ νωρίς για να κρατήσεις ισορροπίες.
Η αίσθηση ασφάλειας που δεν εγκαταστάθηκε ποτέ πραγματικά μέσα σου.
Ο/η σύντροφος που στα μάτια του/της ψάχνεις την ολοκλήρωση.
Μπορεί όμως να είναι και κάτι πιο σιωπηλό.
Κάτι που δεν ειπώθηκε, δεν αναγνωρίστηκε, δεν τιμήθηκε.
Ένα μέλος του οικογενειακού σου συστήματος που ξεχάστηκε.
Ένα παιδί που χάθηκε.
Ένας πρόγονος που έμεινε πίσω, κουβαλώντας μια ιστορία που δεν ολοκληρώθηκε.
Και τότε, χωρίς να το ξέρεις, μπορεί να ζεις με μια εσωτερική αίσθηση κενότητας.
Να προσπαθείς να γεμίσεις κάτι που δεν σου ανήκει ακριβώς.
Να κουβαλάς βάρη που δεν ξεκίνησαν από εσένα, αλλά συνεχίζουν μέσα από εσένα.
Η Συστημική Αναπαράσταση δεν έρχεται απλά να εξηγήσει, ούτε να διορθώσει.
Έρχεται να φέρει στο φως.
Να δώσει χώρο σε αυτό που έμεινε έξω.
Να αποκαταστήσει μια τάξη που, όταν λείπει, το σύστημα δεν ησυχάζει.
Σε αυτό το εργαστήριο, θα έχεις την ευκαιρία να σταθείς απέναντι σε αυτό που λείπει.
Όχι για να το γεμίσεις βιαστικά.
Αλλά για να το δεις, να το αν αγνωρίσεις και να το επεξεργαστείς με τον τρόπο που εσύ χρειάζεσαι ώστε να γεμίσει με αυτό που εσύ έχεις ανάγκη!
Όχι για να φύγεις «καλύτερος» ή «καλύτερη».
Αλλά λίγο πιο παρών.
Λίγο πιο γειωμένος ή γειωμένη.
Λίγο πιο ολόκληρος ή ολόκληρη.
Και μερικές φορές, αυτό είναι αρκετό για να μπορέσει η ζωή να προχωρήσει διαφορετικά.
⚠️Σημείωση
Ο τίτλος του εργαστηρίου είναι ενδεικτικός. Συμμετέχοντας σε αυτό, μπορείς να επεξεργαστείς το δικό σου θέμα που σε δυσκολεύει αυτήν την περίοδο.
❓Τι είναι η Συστημική Αναπαράσταση
🔗 https://www.kanariskaralis.com/systimiki-anaparastasi
Πληροφορίες:
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Image Credit: Ai
Βιωματικό Εργαστήριο
Συστημικής Αναπαράστασης
Η Εικόνα και η Αλήθεια
Κυριακή
18 / Ιανουαρίου / 2026
(10:30 – 20:00)
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Συχνά η εικόνα που δείχνεις προς τα έξω δεν ταιριάζει με αυτό που ζεις μέσα σου.
Υπάρχουν φορές που λες «ναι» από συνήθεια.
Λες «ναι» γιατί έτσι έμαθες, γιατί δεν θες να στενοχωρήσεις, γιατί «δεν πειράζει, θα τα καταφέρω». Αναλαμβάνεις περισσότερα απ’ όσα χωράνε στη μέρα σου. Γεμίζεις το πρόγραμμά σου, αφήνοντας όμως ελάχιστο χώρο για εσένα. Κάνεις πράγματα που δεν θέλεις, βάζεις στην άκρη αυτό που νιώθεις και έτσι, σιγά σιγά, μπαίνεις σε ρόλους που ξεγλιστρούν από την επίγνωσή σου. Κι έπειτα έρχονται μέρες που απλά χάνεσαι μέσα σε αυτούς και δεν θυμάσαι πότε ακριβώς άφησες τον εαυτό σου πίσω.
Ο θόρυβος των πληροφοριών απ’ έξω μπερδεύει το μέσα σου. Όσο περισσότερο εκτίθεσαι σε γνώμες, «πρέπει», συμβουλές και εικόνες, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να ακούσεις τη δική σου φωνή. Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το όριό σου αρχίζει να θολώνει. Δεν είναι ξεκάθαρο πού τελειώνει η ανάγκη του άλλου και πού ξεκινά η δική σου.
Στην πράξη αυτό φαίνεται σαν μπέρδεμα ρόλων, ασαφείς συμφωνίες, σχέσεις και συνεργασίες όπου «δεν είναι ξεκάθαρο» τι δίνεις και τι λαμβάνεις. Επαγγελματική κόπωση που δεν περνάει με ένα Σαββατοκύριακο ξεκούρασης. Καθυστερήσεις, αναβλητικότητα, ένα σώμα σφιγμένο, ώμοι που βαραίνουν, ένα μόνιμο αίσθημα έντασης. Μια ανάγκη για «ξεκάθαρο πλαίσιο» που όμως δεν γίνεται ποτέ πράξη, γιατί πάντα προέχει κάτι άλλο, κάποιος άλλος.
Όταν το όριο θολώνει, ο νους υπερφορτώνεται και η προσφορά σου – αυτό που έχεις να δώσεις – χάνει ρυθμό και σταθερότητα.
Κι όμως, πίσω από αυτή τη δυσκολία υπάρχει συνήθως μια καλή πρόθεση. Θέλεις να είσαι χρήσιμος/η, δίκαιος/η, διαθέσιμος/η. Θέλεις να νιώθεις ότι δεν αφήνεις κανέναν παραπονεμένο. Μόνο που, χωρίς ρυθμό και χωρίς ένα καθαρό «μέχρι εδώ», αυτή η πρόθεση αρχίζει να βαραίνει. Γίνεται βάρος στους ώμους, κόμπος στο στομάχι, μια σιωπηλή κούραση που δεν βρίσκει λέξεις.
Η αλλαγή δεν χρειάζεται να είναι θεαματική. Ξεκινάει απλά, σχεδόν αθόρυβα, με λίγες σταθερές συνήθειες που τιμάς κάθε μέρα, με ξεκάθαρα «κάνω / δεν κάνω», με μικρές δεσμεύσεις προς τον εαυτό σου που αυτή τη φορά αποφασίζεις να κρατήσεις. Να αφήνεις λίγο χώρο στο ημερολόγιό σου κενό. Να επιτρέπεις στον εαυτό σου να πει «όχι» χωρίς να απολογηθεί. Να ρωτάς: «Το θέλω; Μου ταιριάζει; Με εξυπηρετεί;»
Το νόημα που αναζητάς, αυτό που σε κάνει να νιώθεις ότι η ζωή σου έχει κατεύθυνση και όχι μόνο υποχρεώσεις, χρειάζεται ρουτίνα για να γίνει πράξη. Χρειάζεται μικρά, επαναλαμβανόμενα βήματα που να σέβονται το όριο σου. Εκεί, μέσα σε αυτές τις απλές κινήσεις, αρχίζεις σιγά σιγά να ξαναβρίσκεις εσένα.
Δουλεύοντας με τη Συστημική Αναπαράσταση
μπορείς να δεις καθαρά όσα μέσα στην καθημερινότητα μένουν θολά. Μπορείς να διερευνήσεις τους ρόλους που έχεις αναλάβει χωρίς να το καταλάβεις, αυτό που σε κάνει να λες «ναι» όταν κάτι μέσα σου λέει «όχι», τις παλιές συμφωνίες που συνεχίζεις να τηρείς εις βάρος σου. Να δεις από πού ξεκινά η δυσκολία, να ορίσεις όριο, σε ποιο σημείο η ανάγκη να είσαι χρήσιμος/η έγινε βάρος, και τι σε κρατάει εγκλωβισμένο/η σε μια εικόνα που δεν ταιριάζει πια με αυτό που νιώθεις.
Μέσα στο πεδίο της αναπαράστασης μπορείς να αναγνωρίσεις την κούραση που κουβαλάς, τη σύγχυση των ρόλων, τον «θόρυβο» που σε απομακρύνει από τον εαυτό σου. Να δεις καθαρά ποια κομμάτια είναι δικά σου και ποια ανήκουν σε άλλους. Και εκεί, μπροστά στα μάτια σου, να νιώσεις πώς είναι να έχεις χώρο. Να σταθείς σ τη θέση σου, να πάρεις πίσω την ενέργειά σου και να δοκιμάσεις για πρώτη φορά ένα όριο που δεν είναι άρνηση – είναι φροντίδα.
Η Συστημική Αναπαράσταση δεν σου ζητάει να αλλάξεις απότομα. Σου επιτρέπει να βρεις τον φυσικό σου ρυθμό, να καταλάβεις ποια μικρά «μέχρι εδώ» χρειάζεσαι για να αναπνεύσεις ξανά. Κι έτσι, σιγά σιγά, η πρόθεση να είσαι δίκαιος/η και παρών/παρούσα παύει να είναι βάρος και γίνεται δύναμη. Μια δύναμη που ξεκινά από εσένα και επιστρέφει σε εσένα.
⚠️Σημείωση
Ο τίτλος του εργαστηρίου είναι ενδεικτικός. Συμμετέχοντας σε αυτό, μπορείς να επεξεργαστείς το δικό σου θ έμα που σε δυσκολεύει αυτήν την περίοδο.
❓Τι είναι η Συστημική Αναπαράσταση
🔗 https://www.kanariskaralis.com/systimiki-anaparastasi
Πληροφορίες:
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Image Credit: Ai
Πρόσκληση
Κοπή της Βασιλόπιτας 2026
Κυριακή
11 / Ιανουαρίου / 2026
(11:00 – 14:00)
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Είναι η αδημονία για το ποιος ή ποια θα κερδίσει το φλουρί;
Είναι η ανάγκη για σύνδεση, μέσα από μια ακόμη συνάντηση;
Είναι η επιθυμία να βρεθούμε για άλλη μία φορά όλοι μαζί;
Είναι… αυτό που μόλις σκέφτηκες;
Όλα αυτά – και ακόμη περισσότερα – είναι που μας κάνουν να νιώθουμε χαρούμενοι που, για άλλη μία χρονιά, έχουμε την ευκαιρία να σε καλέσουμε στα «εγκαίνια» της νέας χρονιάς με το κόψιμο της βασιλόπιτας.
Γιατί εσύ που αυτή τη στιγμή τώρα εδώ, διαβάζεις αυτές τις γραμμές, που τώρα εδώ αυτήν την στιγμή γράφουμε για σένα, ξέρεις… το νιώθεις ήδη.
Νιώθεις αυτό που μας έκανε να γράψουμε όλα τα παραπάνω.
Νιώθεις το νόημα που μπορείς εσύ να δώσεις σε αυτή την πρόσκληση.
Σε περιμένουμε… για να το μοιραστείς!
Κανάρης & Παβίνα
Πληροφορίες:
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
